“САМ СЕ НАПРАВИВ СО ОВИЕ ДВЕ РАЦЕ, ДЕЊЕ-НОЌЕ РАБОТЕВ И ДЕЦАТА ГИ ПОРАСНАВ, ГИ ШКОЛУВАВ, НАПРЕДУВАВ, КУЌА ИЗГРАДИВ, ИКОНИ ВО ЦРКВА ПОДАРИВ, УСПЕАВ И ПОЗНАТ БИЗНИСМЕН СУМ!”
“СО ПОТ, ЧЕСНА РАБОТА И МНОГУ УЧЕЊЕ СТАНАВ ОВА ШТО СУМ ДЕНЕС, ПОЗНАТ И ПРИЗНАТ ПРОФЕСОР!” се самофалби и себеиздигнувања со кои се погазува она што Господ ни Го овозможи преку Христовото дело на крстот. Секое добро е од Бога и секоја заслуга Му припаѓа Нему!
Ако секој потфат, план и идеја се почне со жед и копнеж за Бога и препуштеност во Божјите раце, секоја работа се завршува со леснотија.
Колку поблиску сме до Господ, и пристапуваме со вера во Него, а не со вршење на дела, толку полесно ќе го добиеме она што Тој Го подготвил за секој од нас. Треба само да Му веруваме, а не да извршуваме нешто за да добиеме нешто од Бога.
Ние како Божји деца неопходно е да научиме да живееме со зависност од Христа, водени од Светиот Дух и препуштени на Божјата Благодат, а не да се потпираме на себе си и религијата.
Сето ова беше објаснето на библиска основа на вчерашната Богослужба во ХЦ Блага вест во РМ, преку проповедта на Епископ Константин Кајшаров, која заврши со заедничка Господова Спомен Вечера и радосно прославување на Господовото Име!
Не се труди и мачи сам!
Господ на секој кој бара Му дава!
Барај со вера од Бога и ќе добиеш!
